ਭੰਗੜਾ ਭੰਗੜਾ ਭੰਗੜਾ: ਰਾਜਨ ਸ਼ਰਮਾ

ਮੇਰੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੋਨੋ ਪੰਜਾਬੀ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਸਿਖਿਏ ਸਨ। ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਭਿਆਚਾਰ ਹੈ। ਹਰ ਲੋਕ ਕੁਝ ਕਹਾਣੀ, ਬੁਝਾਰਤਾ, ਤੇ ਖਾਣਾ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਸਭ ਲੋਕ ਨਿਆਰੇ ਚੀਜ਼ਾ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਮੇਰੀ ਮਾਤਾ ਜੀ ਦਾ ਰਾਜਮਾ ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਤਾ ਜੀ ਦਾ ਰਾਜਮਾ ਨਹੀ ਹੈ। ਇਕ ਚੀਜ਼ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਹਰ ਕੋਕ ਆਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਾਚ। ਮੁੰਡੇ ਭੰਗੜਾ ਪਾਉਂਦੇ ਅਤੇ ਕੁੜੀਆਂ ਗਿੱਧਾ ਪਾਉਂਦੀਆਂ। ਮੇਰਾ ਮਨਪਸੰਦ ਨਾਚ ਭੰਗੜਾ ਹੈ। ਅਜਕਲ, ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਨਾਚ ਹਨ, ਹਿਪ-ਹੋਪ, ਅਮਰੀਕੀ ਨਾਚ, ਹਰ ਲੋਕ ਦਾ ਕੋਲ ਕੁਝ ਨਾਚ। ਕੋਈ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕਿਸਾਨਾਂ ਭੰਗੜਾ ਨਾਚ ਬਣਾਇਆ ਕੇਤ ਵਿੱਚ। ਨਾਚ ਬਹੁਤ ਜਰੂਰੀ ਹੈ ਪਰ ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ। ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ, ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ, ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ, ਪਾਰਟੀ ਵਿੱਚ, ਲੋਕਾ ਨੇ ਨਚਦੇ ਹਨ। ਬਜੁਰਗਾਂ ਨੇ ਬਚੇ ਨੂੰ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਵਿਦਿਅਰਥੀਆ ਭੰਗੜਾ ਗਿੱਧਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਮੇਰਾ ਖਿਆਲ ਹੈ ਕਿ ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ ਭੰਗੜਾ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਾ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਮੈ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰਾ ਪਰਵਾਰ ਦਾ ਦੋਸਤ ਦਾ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਹਰ ਲੋਕ ਪਾਗਲ ਨਾਚ ਰਹੇ ਸਨ ਅਤੇ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਰੌਲਾ ਪਿਆ। ਭੰਗੜਾ ਗਿੱਧਾ ਪੰਜਾਬੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਹੈ ਕਿਉਂਕੀ ਇਹ ਲੋਕ ਦਾ ਪਰੰਪਰਾ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ, ਮੇਰੇ ਮਾਤਾ ਪਿਤਾ ਬਹੁਤ ਨਚਦਾ ਸਨ। ਮੈ ਸੋਚਿਆ ਸੀ ਕਿ ਸਾਰਾ ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ ਇਕਠੇ ਨਚਦੇ ਹਨ। ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ ਸਭਿਆਚਾਰ ਬਾਰੇ ਬਹੁਤ ਕੁਸ਼ੀ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਬਚੇ ਬਜੁਰਗ ਤੋਂ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਿਆ, ਖਾਣਾ ਪਕਾ ਸਿਖਾਉਂਦੇ, ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਬਾਰੇ ਪੜਦੇ ਹਨ। ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਸਭਿਆਚਾਰ ਸਿਖਾਏ ਸਨ। ਅਜਕਲ ਮੁੰਡੇ ਤੇ ਕੁੜੀਆਂ ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਨਹੀਂ ਬੋਲ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਜਦੋ ਉਹ ਭੰਗੜਾ ਗਿੱਧਾ ਪਾਉਂਦੇ, ਉਹ ਪੰਜਾਬੀ ਗਾਣਾ ਸੁਣਦੇ ਹਨ। ਭੰਗੜਾ ਨਾਚ ਇਕ ਕਹਾਨੀ ਦਸਦਾ ਹੈ ਸਾਡੇ ਪਰੰਪਰਾ, ਭਾਸ਼ਾ, ਤਾਰੀਖ ਬਾਰੇ।