ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਮੇਰੀ ਮਨਪਸੰਦ ਪੰਜਾਬੀ ਨਾਚ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੀ ਹਾਂ
ਮੈਂਨੂੰ ਭੰਗੜਾ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ ਹਾਂ । ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਛੋਟੀ ਕੁੜੀ ਸੀ ਮੈਂ ਹਰ ਸਾਲ ਿਦਵਾਲੀ ਪਾਰਟੀ ਤੇ ਭੰਗੜਾ
ਪਾਉਂਦੀ ਸੀ । ਮੈਂ ਦੂਸਿਰਆਂ ਬੱਿਚਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਭੰਗੜਾ ਪਾ ਕੇ ਬੋਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਆਉਂਦੀ ਸੀ । ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ
ਅਿਭਆਸ ਕਰਨੀ ਪੈਂਦੀ ਸੀ ਤੇ ਮੇਰੀ ਦੋਸਤ ਦੀ ਮਾਂ ਸਾਨੂੰ ਿਸਖਉਂਦੀ ਸੀ । ਅੱਸੀਂ ਸਾਿਰਆਂ ਦੇ ਸਾਮਣੇ
ਭੰਗੜਾ ਪਾਉਂਦੇ ਸੀ ਤੇ ਿਦਵਾਲੀ ਪਾਰਟੀ ਤੇ ਹਰ ਸਾਲ ਿਤੰਨ ਸੋ ਤੋਂ ਿਜਆਦਾ ਬੰਦੇ ਆਉਂਦੇ ਸੀ । ਜਦੋਂ
ਮੈਂ ਹੁਣ ਵੀ ਉਹ ਗਾਣੇ ਸੁਨਦੀ ਹਾਂ ਮੈਂਨੂ ਉਹ ਿਦਨਾਂ ਤੇ ਨਾਚ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ ਹਾਂ । ਮੈਂਨੂੰ ਿਵਸਕੌਨਿਸਨ
ਿਵੱਚ ਰਿਹ ਕੇ ਭੰਗੜਾ ਬਹੁਤ ਪਸੰਦ ਕਰਦੀ ਸੀ । ਮੇਰੀ ਸਕੂਲ ਿਵੱਚ ਬਹੁਤ ਪੰਜਾਬੀ ਬੱਚੇ ਨਹੀਂ ਸਨ ਤੇ
ਭੰਗੜਾ ਕਰ ਕੇ ਮੇਰਾ ਸਿਭਆਚਾਰ ਯਾਦ ਆਉਂਦੀ ਸੀ ।
ਭੰਗੜਾ ਪੰਜਾਬੀ ਸਿਭਆਚਾਰ ਿਵੱਚ ਬਹੁਤ ਮੱਹਤਵ ਹੈ । ਜਦੋਂ
ਕੋਈ ਵੀ ਪੰਜਾਬੀ ਸਿਭਆਚਾਰ ਬਾਰੇ ਸੋਚਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭੰਗੜਾ ਯਾਦ ਆਉਂਦੇ ਹਨ । ਲੋਕ ਸੋਚਦੇ ਹਨ
ਿਕ ਭੰਗੜਾ ਸਾਰੇ ਨਾਚ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਹੈ । ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਭੰਗੜਾ ਕਰ ਕੇ ਖੁਸ਼ੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਪੰਜਾਬੀ
ਗਾਣੇ ਵੀ ਪਸੰਦ ਆਉਂਦੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ । ਅੱਜ ਕਲ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਿਵੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਭੰਗੜਾ ਪਾਉਂਦੇ
ਹਨ ਤੇ ਕੁੱਝ ਲੋਕਾਂ ਪੱਜਾਬੀ ਵੀ ਨਹੀ ਹਨ । ਯੂਨੀਵਰਿਸਟੀਆਂ ਦੇ ਿਵੱਚ ਭੰਗੜਾ ਦੇ ਟਾਕਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ
ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਭੰਗੜਾ ਦੇ ਟੀਮ ਵੀ ਹਨ । ਿਮਛੀਗਨ ਯੂਨੀਵਰਿਸਟੀ ਦੇ ਿਵੱਚ ਇੱਕ ਟੀਮ ਵੀ ਹੈ । ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਭੰਗੜਾ ਟੀਮ ਦੇ ਨਾਲ ਨੱਚ ਸਕਦੇ ਹਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਿਮਲਦੀ
ਹੈ । ਭੰਗੜਾ ਕਰ ਕੇ ਲੋਕ ਭਾਰ ਵੀ ਘਤਾ ਸਕਦੇ ਹਨ । ਨਾਚ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਨੇਮੀ ਹੈ । ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਭੰਗੜਾ
ਲੰਮੀ ਦੇਰ ਵਾਸਤੇ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਮੇਰਾ ਸਾਹ ਘੁਟਦਾ ਹੈ ਿਕਉਂਿਕ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ
।
No comments:
Post a Comment